Aba altından değnek gösteriyor aklı sıra. Kapıdan çıkarkenki o bakışı unutmak ne mümkün derken bile tedirgin sesi. Ritüellerini ezberinden çıkarmış bir mürit gibi başını sağa sola sallıyor habire. Az birazdan geçecek. Bekliyor hazır kıta. Kim kime, dum duma demeye varmıyor…
–İlk söz– Sağlığında daima anlaşılamamaktan yakınan ve metnin yazımsal kurallarını çok da ciddiye almayan yazarın Hikayeler adı altında yayınlanan kitabı daha önceki anlatıların bir araya getirilmesiyle oluşturuluyor. İns kitabın ilk ve en oylumlu öyküsü. Bu hikâyeye ve diğerlerine geçmeden önce…
Kirli sakal bırakmış. Saçları asker tıraşı ama. Görmeyeli beş yılı geçti. Elmacık kemikleri daha belirgin, çene çukuru içe göçük, dudak üstü benek benek, yılların tortusunu biriktirmişçesine kırışık alnı… Şakaklarında birkaç falçatalık çizik… Sol bacağını tutarak ağır aksak yürüyor… Kadim roma…