3.
bana,
bir sevmenin
nasıl bir sevmek olduğunu anlat
efendim!
Büyüdüm, evet; büyüdükçe içimdeki sevgi
Dilimin perçemindeki türküleri besledi hayali
Vaadimi hatırladıkça unuttum acıları
Her gülüşünde müzmin hüzünleri saklayan yüzü
Ve düşlerimi çalan çığlıkları ile büyüdüm; evet…
Ah,
Kalbimin kırık çizgilerine akan yağmur
Siliyor onu sevdikçe çoğalan günahlarımın küsuratını
‘Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar’
Gibi duruyor parlak gözleri karanlıkta bile
İşte böyle başlar her nihavent tozlu dilimde
Sesimde bir yoksulluk kokusu efendim
Adımlarım delik deşik, güz renginde gülüşüm
Ah ki, zırh kuşandı türkülerim
Sesimi dinle…
Makamsız şarkılar ve boşlukta dolaşan kasvet
Garip bir tad bırakıyor kükreyen karlı yollarda
Yanındayım, biliyorum ama ellerim uzak
İçimden geçip gidiyor ürkek bulutlar
Gözlerimi basıyor yüzünün ince çizgileri
Denizler küsüyor bana, kesik kesik ağlıyorum
Ne olur efendim, tut ellerimi
Sarsılıyorum…
Tut
El-le-ri-mi!