batı’dan başlayıp doğu’yagörmediklerini yok sayanlar içinresmini çiziyorum sefâletin ne garipKuzeyin Venediği’nde bir canot’tan bakarken karşılaşıyorum yaşayacağım evledokunurken tuğlalarına ortaçağ’ın, odalarını…
Sevgili kızım ve değerli öğretmenim… Sana elveda demiyorum bilakis yarın görüşmek üzere. Başı dik tuğyana isyan ederek yaşadın. Tüm engelleri…
şafaktayol ortasında durduğumda Şirâzebir tek nişan bekledim bana doğru yaklaşanerke mi, ses mi, bir fenomen, bir kıvılcım belkioysa her şeye…
yüzümde gezinen gölgeyi görmesin diyebakmıyorum karşımdakinedokunmasın diye kimseyeellerimi ceplerimde gezdiriyorumgözlerim kapalı dinliyorum konuşmalarıve gülümsüyorum kendimebil Şirâzehâlim hâl değil, bu hâl…
âhenksizliğimin nedenibir melodinin hissedilemez eksikliğiya da tablodaki bir rengiunutması ressamın bu hareketsizliğimin, duran düşlerimin bir sebebi olmalıgöremediğim, idrâk edemediğim“yok, vazgeçmedim”…
sigaya çekmeli aşkın varsayımsal sonuçlarını“bilyelerim, bilyelerin, bilyeleri…” der gibi sıradanben rengini değiştirdiğimden beri dışımdakilerinağır iş makinaları gibi kokuyor giysilerimve suçsuzluğumun…