–SON MEKTUP-hoş geldi(n) Şirâze’m(n)noktasına, virgülüne kadar söyledim her şeyi sanırım ya da farz ediyorum ki söyledimbiraz masalsı bir dille, biraz mistik, biraz da gizemli bir tutumun gölgesine gizlenerek,bazen de tamamen gayriihtiyari;su alan bir gemiyle dünyayı keşfedişimin, zorunlu göçebeliğimin, adını yazdığım…
paniğe kapılmış bir zangoçyaşar kulağımdabelli ki tehlikenin farkında daha çok sevmeliyim seni,pandeminin üzerime bencilce boca ettiğibol zamanlı sıkılmışlığı tıkıştırırken gömme dolaplarayirmi dört saatin sündüğü günleri,stoic bir tutumla ve hümanistçe bırakırken dünüme hiç istifimi bozmadanüstelik milim kısalmadan, hatta uzamadan ve hiç…
yastayım aramaktan değil de bulamamaktan yaralıyım “gel” dediğim hiç gelmeyenim ve redaktesiz gelemediğim… ben bu işi bir kararda tutamadım aramızda ne çok değişim, aramızda ne çok kelimelere dökülmemiş veda ve aramızda ne çok yolculuk hazırlığı yığılmış Şiraze. bir poetika bırakamadan,…
yükte hafif pahada ağır da olsahiçbir şeyi biriktirmiyorumpullar, kartpostallar, fotoğraflar…iplerini kopardım geçmişimindolansın dursun uzay boşluğundabütün yaşanmışlarhiçbir şeyi sakınmıyorumsenin dışında bugün kendimi özgür bıraktım peşimden ayrılmayan hayaletlerdenbirkaç bariton ciddi bir tavır takınıp itiraz eder gibi oldupek çok soprano da en tizden…
biriktirilmiş öykülerim gecelerini aydınlatacak bir kandilim hükmet diye sınırları çekilmemiş bir memleketim var seni bekleyen Şirâze’m düşündüklerimizin kaçını elini yüzünü kırmadan yapabildik, hayâl ettiklerimiz ne zaman bir masal tadında başımıza geldi ya da bizi bile isteye es geçti, plan/program ne…
şiirleri harp meydanı şairin kandili aşk benim de sensin bazen yavaşlar hayat sollayıp geçersin, bazen sen yavaşlarsın da hayatın seni sollamasını izlersinarkasından el sallayanlara rastlamışlığın vardır üstelikküstahlık değildir bu, olsa olsa bir çeşit çaresizlik yorulmuşsundur belki, belki de hedefin vurulmuştur…
izin verme yüreğine gizlediğinin yitmesine yazdıklarımı hüzün tatlandırsa da Nietzsche umutsuzluğundan eser yok inan, senin olduğun yerde kırılmış hayâllerin de nefes alması olası değil madem, ben harmanlayıp aşkı adınla, tohumlarını ekiyorum her köşesine yerkürenin sor dilersen Lodi’ye, Fes’e, Helen’e, Esteli’ye;…
benim bildiğim Ankara sarı ve kuraktı üstelik karasaldı bozkır düşmüş arka sokaklarına, kimseler de uğramazdı aç köpekler, terkedilmiş cılız kediler ve benim gibilerden başka, hiç bayramlığı olmamış bir çocuktu sanki o kuvvetle muhtemel çokça saçmaladığım ve nadiren karşılık aldığım, buna…
yanıma gel seni seveyimo kadar seveyim kiher görenbir kadın bu adamı çok sevmiş desin kuluna bu tutkum O’nu incitiyor olabilir mi? kimse görmedi, görmesin de zaten, yok bir tanığı bu çılgınlığımınama dokunduğum bütün fraksiyonlu duvarlaraklasik bir takıntıyla ve biraz da…
BB King’in gitarıyla titremiş zemin Memphis’te Sonny Boy mızıkasını ağlatmış o gece Arkansas’ta yıl 1973 bu iki fenomenden habersiz topraklarda birine Payas’ta aylardan Şubat diğerine Polatlı’da Temmuz düşmüş bu gece Ankara parçalı bulutluymuş Chicago’da bıçak gibi kesiyormuş değdiği yeri rüzgâr…
gitme, kaybolursun bisikletini alır, yüzünden tebessümü çalarlar bir ömür nasıl heder edilir bekleyerek, nasıl katili olunur hayâllerin ve nasıl ayarlanır saati ecel vaktinin bir can nasıl gömülür klişelere diri diri, nasıl kesilir şah damarı aşkın ve nasıl söndürülür nuru gözbebeklerinin…
sen denetimsiz ve usturupsuz, asi ve özgür; sevilmeyi tevâzû ile bekledin Şirâzegözlerinden dökülen yakarışın değerini biçemeyenlere olsun ahlar üç adımlık kafeste yaşadın hep, birinden çıkarıp diğerine yerleştirdiler seni kanatlarını kesip tatmin olan zavallılara yazılsın bütün günahlar şimdi yakıp yıkınca duvarları…
çocuk oldum bugün yaşımın rakamsal değerini hafızamdan silipdünyanın tadına baktım ucundan, tırtıklar gibi toz pembe pamuk şekerinibulutlar arasından kırpınca güneş gözlerini, utanıp saklandımbabacan gövdesindeki derin ve karanlık kovuğunda bir çınar ağacının …
daha ne olsun, mutsuzluğunkıyısında yaşamak bubuhur yakarak, tütsü koklayarakve üstüne çiğ düşmüş, sis çökmüş günlerin anısına hürmetenyazarak Şirâze kudüm ve ney, hüzün ve mey âhengiyle sen ey!geçmişten bile daha ıraktüm kapılar aynı kuvvetle çalınır dehşetin sesi bu: tak! tak! tak!belki…
sorma ‘iyi misin’ diye, hiç iyi değilim bu kargalar susmuyor Şirâze biliyor gibiler gizlediklerimi, sildiklerimi, sezdiklerimi, terkettiklerimi, bitirdiklerimi, yitirdiklerimi… ben’deki sen’i, her gün biraz daha kuytularıma çekildiğimi ve biliyor gibiler yaşamaktan vazgeçtiğimi inatla hayatı hatırlatıyorlar bana her sabah çığlık çığlığa…
sana gözlerim ol diyorum, bir seninle göreyim, olmuyorsun sana sözlerim ol diyorum, buram buram sen döküleyim, dilime sus çekiyorsun sana yüreğim ol diyorum, her soluğumda seni can bileyim, her gün canımdan can alıyorsun sana her şeyim ol diyorum, her şeyim!…