Otobüs
üşümemek için… kelimelerden giysiler örmeliyim… Artık tırnaklarımı yemiyorum; uzun zamandır manikürlü bakımlı ve ojeliler, tam da “Onların” istediği gibi… Şimdi…
üşümemek için… kelimelerden giysiler örmeliyim… Artık tırnaklarımı yemiyorum; uzun zamandır manikürlü bakımlı ve ojeliler, tam da “Onların” istediği gibi… Şimdi…
Bir önceki sayımızda şehirlerin bir mekandan ibaret olmadıklarını, zaman-mekan olduklarını ifade etmiştik. Bu ayki yazımızda bunu İstanbul ile örneklendirerek somutlaştırmak…
Bir umut düşse gökten Cemrelensem… içime şerha şerha bir aydınlık Avuçlarıma yağmur dolsa Fırlasam hayatın şiltesinden Avuçlarım kan içinde Bir…
Ey son sürat geçen zaman beraberinde Götürme beni Ki terkinde birileri olmak istemem N’olur böyle mor yolumdan gider olduğum Döndürme…
Buzlar çözülürken görmeliydiniz telli pullu gelişini, ölürdünüz inanın! Akasyalardan süzülen, bademlerden boşalan üsarelerin ilk deminde değişiverdi birden dünya. Kaçırdığımız günlerin…
iptal edilmiş küf kokulu karanlık mekanlarda ateş gözlü, cırnakları kirli kuşları uçuşur büyücülerin şehrin bütün içme sularına zehir katmışlar hiç…