bir damla usaredir Alaâddîn
yürür damarlarına kardelenlerin
bir parça gök koparır ötelerden
biraz toprak alır avuçlarına
buluşturur yağmurla pervaneyi
kainat sırmalı bir örgü kalbinde her mevsim
özlü tebessümlerden damlatır sonsuzluğu
Alaâddîn bitmeyen bir nağmedir figan içinde
çiğ düşmüştür şakaklarına hüzün ülkesinden,âh
özden örer gönül duvarlarını yalnızlığın
oysa nasıl da merhametiydi
acıların, hicranların, ıssızlığın
dudaklarında şiir bir rengarenk, bir benzersiz
kanatlarında fırtınalar taşıyan kuştur
ücra köşelerinden bakarak yaşamanın
adını Alaâddîn diye okumuştur