suyun evi nerdedir yağmur gözlerimin annemin ve gazzeli çocukların
kuşları büyüten ağaçlar mı gökyüzü mü kanatlarını taşıyan rüzgâr mı
iki denizin suyu karışmaz bu dünyada biri âşık biri mâşuk biliyorsun
güneş karanlığı yontup yontup gündüz yapar dudağın gülüşümü hüzün
acı aslında bir dağdır yaralarımıza gurbet bir umut elbisesi canımıza
giyen var mı güveyi olan var mı kahrı bir puşu gibi örterek boynuna
ölümün evinde mi toplanır bütün ölüler neden susuyorsun bak resimlere
bir albümde toplanıyor hepsi siyah beyaz renkli küçük büyük farketmiyor
ama dört insan taşıyabiliyor omzunda tabut ağır ve kıymetli demek ki
bir ağaç yaprakları kadar yaşar derler ya insan sevdikleri kadar mı şeref abi
kalp dediğin nedir ki zaten bir özlemevi aşkın yandığı közevi ve bir bakışın
vurulmak ölmek değildir kavuşmak sevdiğine baksana şehitlere şeref abi