| Bu sizin ağlamanız benzedi bir diğerine: Endülüs tâcı elinden alınan bahtı kara, Savuşurken, o güzel mülkü verip ağyâra, Tırmanır bir kayanın sırtına, etrâfa bakar. Bırakıp çıktığı cennet gibi zümrüt ovalar. Başlar ağlatmaya biçâreyi hüngür hüngür! Karşıdan vâlide sultan bunu pek haklı görür. Der ki: “Çarpışmadan erkek gibi düşmanlarla; Şimdi, hiç yoksa, kadınlar gibi olsun ağla!” Bırakın mâtemi, yâhu! Bırakın feryâdı; Ağlamak fâide verseydi, babam kalkardı! Göz yaşından ne çıkarmış? Niye ter dökmediniz? Bâri müstakbeli kurtarmaya bir azm ediniz. Ye’se hiç düşmeyecek zerrece imânı olan; Sâde siz derdi bulun, sonra kolaydır derman. |
