“güzeller güzeli dic’ye…”


seni buldum ya, çok şükür!
yüreğini bir serçe kadar tedirgin buldum
acımasız avcılar pençesinde
kışın, ürpertici soğukların duldasında
yalancı baharlara kanmış
yaprağı sararmış, dalı kırılmış
düşü yorulmuş buldum
sanki kırk bahar es geçmişti yüreğini
ve kırk güzün sancılarıyla bezenmişti sanki
o tertemiz ellerin
yalancı zemherilere kanmış buldum çiçeklerini
neler geçmişti kimbilir serlerinden
ve en derinden parçalamıştı ümitlerini sorgusuz
sabahları, erkenci kuşların ötüşünde
seherleri, acı acı feryadında buldum kumruların
bir fakirin o pürüpak sofrasında;
ekmeğinde, zeytininde, bir parça peynirinde
emekçilerin öğle paydosunda
ve ikindiüstleri, balkonlarda oturup
konuşmaya dalmış kadınların tavşankanı çaylarında
akşamları, yüzlerinde senelerin yorgunluğuyla
eve dönüp de derdini gizleyen babaların
güleryüzlü merhabasında
ve bilhassa geceleri, ağır hastaların
bir parça umutla karışık iniltilerinde buldum sevgini!


seni buldum ya,
kendime çıkardığım en güzel icat
bütün korkularımın, kaygılarımın ortasında,
heyhat!


endişelerimi satışa çıkardım akşam pazarlarında
hem de kırk paraya!
kırk çiçekli avlumun en gözde çiçeği
kırk gün kırk gece süren düğünüm

kırk kere düştüğüm uçurumum
kırk kere gülüp kırk kere ağladığım çocukluğum
kırk kere maşallahı ömrümün
binbir dereden getirdiğim suyum
kırk ülkeden kırk tabibin gelip de saramadığı
o onulmaz yaram
kırk defa söylediğim türküm
üçler, yediler, kırklarım
kılı kırk yardığım sözlerim
kırk yıl düşünüp aklıma getiremediğim hayalim
kırk taraktaki bezim
birazcık gülebilsin diye kırk takla attığım
isminin her harfine kırk yıl köle olduğum
bir fincan kahvedeki kırk yıllık hatırım
kırk katırla çöle düştüğüm kırk satırım
sevdasına kırk fırın ekmek yediğim
gelişinin muştusuyla kırklara karıştığım
cümle aleme karşı kırk kere söylediğim
kırklar meclisindeki köşe başım
sâyesine kul olduğum dört kapı kırk makamım
uğrunda cenk ettiğim kırklar meydanım
kırk gün tövbem kırk gün günahım
aşkı için tek ayakta söylediğim kırk yalanım
kırk yıllık dostum kırk yılda birim
karşısında kırk para etmediğim
altında ıslandığım kırkikindi yağmurlarım
kırk akıllının çıkaramadığı kuyudaki değerli taşım
kırk yılda bir başıma konan devlet kuşum
şimdi söyle de uğrunda nereye gideyim;
dünyanın sekizinci ve en büyük harikası sevgilim!


ben konuşmayı bilmem
sustuğum yerlerin izi vardır dudaklarında
dilime pelesenk olmuş o mağrur bakışlarında
bağrımı delen binbir pare ok vardır
vur, kır, yarala beni, kabulüm
yoluna kurban et, dönmem, ölüyüm
sensizlik karanlığında nefessizim şimdi
varlığından uzak her sokak tuzaktır bana
uzak diyarlarda kalmış bir divaneyim
ne olur anla beni serin yaz gecelerinde
ne olur kalbine zincirle kalbimi
bir yerim yok gidecek hiçbir yerim
ne olur bırakma beni ıssız bir dağ başında.


ben senden başkasını bilmem
çünkü bütün evrenlerde bir tek sen varsın
ben de senin için!

Bu yazıyı paylaşın