Bir karanlık yanım var Gazze
Çözemiyorum
Mühleti dolmuş ve çürümüş yanım
Astım bedenimi çocuklarının donuk
Yetimliğine
Sular akmıyor
Ölüm içimde bir zeytinlik poyrazı gibi esip esip duruyor
Ölmüyorum
Ölümlerinize imreniyorum
Bir karanlık yanım var dünya
Uslanmıyor seviyorum
Üstü örtülü akşam yıldızları bulutlardan taşıyor
Yağmur gözlerimde
Yağmur rüyalarımda
Yağmur ince ince sızlıyor içerimde
Yağmur bir umut gibi
Islak ıslak yeni bir Kasım ayında
Yağmur bir bal peteği ve bir zehir gibi
Usul usul dolaşıyor damarlarımda
Bir karanlık yanım var Filistin Elini tutamıyorum
Acz içinde kavrulmuş bir yüreğim kaldı
Ortalıkta
Hastane vurgunu yüreğim yaralı
Yüreğim hicran dolu
Ve hep susarak sessizce içime patlamak
Kaderim oldu
Bir karanlık yanım var Aksa
Utanıyorum
Yüreğimdeki kıymık acısı dinmiyor
Adını anmaya
Zeytin karası gözleri ay gibi parlayan bebeklerindir
Ölüme doymuyorlar
Oyunları ölüm
Oyuncakları ölüm
Bembeyaz bezler içinde minik gövdeleriyle
Ölümü öldürüyorlar
Bir karanlık yanım var benim
Tutunamıyorum bu dünyaya
Senden önceki acımalarım tükendi
Acımıyorum olanlara
Sen Gazze’sin ben sendenim
Başka bir yanım kalmadı elimde
Senden ayrı hiçbir şey kalmadı bedenimde
Bir karanlık yanım var benim
Cennetin çocukları ve sen
Ellerimden kayarken tutamadığım acıya batmış nefesin
Kana boyanmış yanakların İçimde yankılanan
Kaburga kemiklerinde çaresiz gözyaşlarım
Kullanılmamış bir mavi gök gibi
Hıçkıran sesin
Vuruyor nabızlarımda derin derin
Ölmüyorum ölemiyorum çocuk
Ölümüne imreniyorum