182.Sayı / Eylül-Ekim 2019

taş yontuldukça yalnızlaşır insan da öylegülüşünde ne çok hüzün var saklasa da dudaklarıngökler yeryüzünün ruhudur bulutlar göğün istemedim eskitsin sular…

Bir yağmur yağıyor inceden inceyeBahar rüzgarına benziyor bakışınMartılar denizden haberler veriyorDokunuşun varya İstanbul oluyor Bir yağmur yağıyor iğri igriKarşıda gözüken…

Kartallar uçar mı bir harâbedenKöprülerden benim yârim geçer miSen neden bu kadar güzelsin, bilmemTaşırsın yeryüzüne ebedî tohumlarıBen ise kuruyacak bir…

Sen beni gün yüzüne çıkart sen beniKarıştır denizlerine tuzluSen beni ufukla sına sen beniParmak ucuna dola şiirlerimiBir minnet ıslığı yapıştır…

Beni artık kim bilir bir gölgesi altında Bakışından iyilik sere serpe bir gülüş Çıkarabilir karşıma ansızın sabah erken Bakıp geçebilirim…