(iyimser bakışımız gömüldü iyilerle)
kıyılarına varma mavi gezegenin
habersizsin onun siyah gecesinden
anneden tekneler de şimdi güvenli değil*
kıyılarına varma mavi gezegenin
iyimser yıldızlardan sarkıyorsun sen
düşlerle kurulu bir evrenden
iyiliği öven bir kitabın içinden
cennet ırmaklarından içip içip
billur kâseden süzülüyorsun
sen masalsın da dünya masalsı değil
sen çiçeksin de nilüfer
temizleyemezsin insanın çamurunu
(ki o Kabil)
yanıltmasın, varlığının damıttığı masumiyet
zerre tesir etmez cinnetlilere
çağdışı çağımızın aldığı tavır
canı hiçe saymak cenk cinayet
öyle kanlar çaldık ki güneşe kardeşlerinden
al bastı her yeri kırmızı tek stil
güneş yeşil günler açamaz sana
çocuk, yaşamın olacak fidanlık yok
dalından koparılıyor tomurcuklar
kör kütük dünya için
son şarkısı ağıt kör kütük dünya için
gelme, bu kanlı kütük dönüşsün fosile
bir çiçek olup eğilme yaşlılığımıza yalnızlığımıza
inme yüce kulelerimize bile
gezegenimiz iyilik üzere değil
*(gerçek anne profili, baştacından özür dileyerek)