Bir pencereden diğerine belki yaşam
Renklerin girdâbında büyüyerek
Siner üstüme saflığın gölgesi
Bir adam bir sokağı kartal gibi süzerek
Tutamağı kırgın yüreğin sezgisinde sekerek
Dolanırken yeryüzünü, saçlarında göl yosunu
Geçilmiş atlar soluk soluğa bahçelerde
Esriyerek büyür içimde, bir yaranın tetanosu
Çözülünce düğümler üfler yarama şeytan
Hicret eder âmâ yüzünde çiçek bozuğu
Fundalıklara gerilmiş yüzümde endişe ve kan
Çalgın buluttan trampet, sessizliğin bandosu
Bir yalnızlık bu, sınar kendini ağız dolusu
Eskimiş bir sandal vurunca kıyıya paramparça
Taşır gölgesini içinde, sahipsiz bir uğuntu
Ne siz söylediniz ne benden duyduğu;
Ölümdür dizlerini döven, geçiyorken sokaktan,
Yürür deniz eskisi, belki dünyanın sonu.