I Yazamıyorum. Ne zaman yazmak için otursam lüzumsuz işlerle vakit öldürüp kalkıyorum. Başlarda bunun dış etkenlerden kaynaklandığını zannediyordum. Çalıştığım işten ötürüydü ya da yazdığım yerin etkisi… Her birini değiştirdim, hatta terliklerimi bile yeniledim ancak o büyülü kelimeler art arda dizilmemekte…
Evvel zaman içre, kalbur saman içre… Masalsı diyarların birinde, Kafdağı’nın ardında, tepe gözlü devlerin ve çocuk yiyen şerli cadıların yaşadığı bir orman varmış. Cadılar yiyecek çocuk bulamadıklarında güzelliklerini kaybedip korkunç bir görünüme bürünürler, saçları dikenli çalı, burunları patlamış mısır somağı,…
Güneş ikindiye devrilmiş, meraklı turist kafileleri Kemere Köprüsü’nde bir miktar soluklanıp Boztepe’ye doğru tırmanmaya başlamışlardı. Tepedeki çay bahçesi böyle soluk soluğa kalanların, dilleri damaklarına yapışanların bir de keskin bir uçurumun kenarından denizi ve Tavşan Adası’nı izlemek isteyenlerin oturup dinlenecekleri yegâne…
Bizim köy yüksek bir dağın dibinde, gölgesi güneşinden çok bir yerdir. Gölgeden ötürü soğuktur bizim köy. Bahar en son bize gelir, erikler en son bizim köyde çiçeklenir. Soğuk yerin adamı çetin olur derler. Adamı değil de cevizi çetindir bizim oranın.…
Çocuğun bisikleti vardı, boyaları dökülmüş yapıştırmaları sökülmüştü. Her daim atan zinciri takmaktan elleri yağ içinde dönerdi akşamüstü. Sevmiyordu o bisikleti, hakkı da vardı. Niye sevsindi ki, ne vitesi vardı ne de… Boş ver işte külüstürün tekiydi. Her sızlanışında babası tutardı…
-Anlaşın aranızda. Duyduğu cümleye bir anlam veremedi. Oysaki kalbini titretecek derin bir şeyler bekliyordu. Bu muydu yani? Bunun için mi gelmişti buraya. Kalkmak istiyordu. Bu huzursuzluğu arkadaşının da dikkatinden kaçmamıştı, eline dokunup biraz daha beklemesini işaret etti. Kaybedecek neyi vardı…
Senden ayrılalı ne haldeyim diye sormuşsun. Yekesi kırık tekne gibi akıntı nereye sürüklerse oraya doğru bilinçsizce sürükleniyorumarkadaşım. Doğrularımı kaybettim, neredeyim ve ne kadar açıktayım bilemiyorum. Ayağımı bastığım zemin heyelanlı bir yamaçtan kayar gibi beni savuruyor, köklerimin sarıldığı toprakla beraber kayıyorum.…
-Abi bu böyle olmadı gibi yaa! – Bir şey olmaz, zaten on dakikalık yol. Sen ucuna kırmızı bir poşet bağla, gören çekilir zaten. Aldıkları askılık bagaja sığmamıştı. Kamyonet tutacak olsalar çok para. Zaten ucuz diye elden düşme almışlar. Fakat camdan…
Zamanın demlendiği ocaklardan birinde, Hacı’nın çay ocağında geçiyor mükâleme. Göbeğini bodur masaya doğru bastıran ihtiyar, avucunun ayasını masanın köşesine vurup bardakları yerinden hoplatıyor. Şekerler ıslandı… Mühim değil. “Düzelmez!” diye bağırıyor yüksek sesle.Ardından sol elini bir bıçak keskinliğiyle başının yanından yukarılara…
Bir elmanın iki yarısı, değirmenciyle koca karısı… Hayri dedeyle, Güllü ninenin boş kucakları torun bekleye dursun, hayırsız oğulları bir türlü evlenmezmiş. Yaşı geçmiş, başı geçmiş; köye kız gelenler dul gitmiş, ama o hala beğenememiş. Kusursuz eş ararmış kendini kibardan sayıp.…
Bir tane daha alacaklarmış; kabul etmedim tabi. Tafrayı bir görsen… Asabî asabî oturup kalkmalar… Kapılar sert sert vuruluyor. Suratları zaten asık… Biliyorlar aslında, eskiden beri korkarım kedilerden. Bakışları korkutuyor beni. Alışamıyorum işte, zorla mı? Kaplumbağaya alışmıştım; ama o kedi gibi…
Ben mi? Hayır, bana olamaz! Yıkılmayacağım! Yıkılmadığımı göreceksiniz. Yıldırmayacak beni bunlar, bir kayın ağacı gibi dik ve kuvvetli duracağım. Ben mi? Düşünmeyeceğim, unutacağım. Büyük sellerin sert taşların üzerinden akıp geçtiği gibi geçecek tüm bunlar. Hiç olmazsa “eğilmedi” diyecekler. “Herkes eğildi…
Alabalık mı? Hiç sevmem tatlı su balığını. Ben çinakop hastasıyım… Bazı vakit ya Yalçın’ı ya Mustafa’yı yanıma alıp, doğru Amasra limanına… Tek gidilmez, gidilse tadı olmaz. İkisi beraber gelse ne âlâ. Bilirsin her adamın muhabbeti çekilmiyor. Bana bu balık merakı kardeşimden bulaştı…
Dedem geldi dün akşam, babamın huzuru kaçtı. Karşılaşmamak için erken çıkıp, geç döndü ama dedem inatla onu bekleyince çaresiz geçti yanına oturdu. – Oğlum ne var ne yok? – Ne olsun, borca battık bir daha çıkamıyoruz, sen de bilmiyor gibi…
Haykırarak gözlerini açtı. Yatağın içinde oturmuş, kırmızı gözlerle sağa sola bakınıyordu. Sırtındaki acı dudaklarını ısırttı. Biraz toparlayınca kalktı banyoya gitti. Üzerini çıkarıp aynaya bakınca sırtındaki kızarıklığın tahmin ettiğinden büyük olduğunu gördü. Bu mevsimde Sabah vakti evin içi buz keserdi. Yatağı…
Eşkıyanın gözü kara olur azizim. Eskiden çok vardı buralarda. Hele kara kelle dedikleri bir harami vardı ki Allah düşmanımdan uzak etsin. Bitli, pireli kısa donlu muşmula suratlı bir adamdı. Bir vakit soyacak kervan bulamayınca yiyecek bulmaya bizim köyü basmışlardı. Bir adam bir…