Ben sadece “ben”im. Lügat bir isim ver bana halimden/ Herkesin bildiği dilden bir isim/ Eski esvaplarım tutun elimden/ Aynalar söyleyin bana BEN kimim…?! Diye kendime çok sorduğum olmuştur. Bu sorunun içinde sanki ezelim ve ebedim saklı gibidir. Herhalde ben, “ben”den…
Önce nereden başlayacağını bilemedi. Ufuklarda, havada uçuşan bir şeylere bakıyordu sanki. Başını salladı. Gözleri daldı boşluğa. Sağ avucunun içine aldı çenesini. Bakışları yakınlarda bir yerlere takıldı. Birçok kez dudak büktü birçok anlama gelebilen. Çok manidar başını sağa sola çevirdi. Derin…
Şimdiye kadar hemen hemen hiçbir yazımda başlık koyma sıkıntısı çekmemişimdir. Konu Mevlana olunca, Mevlana yılı olunca birçok çağrışımlar zenginliği birlikte gelmiştir. Unesco, dolayısıyla Batı’nın tavrını dikkate aldığımda ‘Mevlana Yılında Kendinden Kaçan Batı” diyesim geldi. Anmanın folklorik bir yaklaşımla başlatıldığını okuduğumda…
İstiklal Marşı’mızın şairi Mehmet Akif’in bu fani dünyadan göçmesinin üzerinden yarım asır geçmesine rağmen hâlâ dün gibi tartışılması, hakkında kitaplar, makaleler yazılıp, ilmî toplantılar düzenlenmesi, bir çok fikrinin pörsümeden ayakta durup zamanımıza kadar uzanması, bize bir gerçeği düşündürmelidir: Akif, böyle…