10174. söz bitince resmini çiziyorum acıların … 10175. Amerikalı yazar Tom Robbins, orijinal adı Jitterbug Perfume olan “Parfümün Dansı” kitabını 1984 yılında yayımladığında, dünya benim için okul çantama sığdırdığım bir atlastan ibaretti. Yazar ise aynı dünyanın üzerinde gezinmeye çoktan başlamıştı…
10090. çek kenara dünya inecek var … 10091. Amerikalı yazar Gloria Whelan, Oxbow Gölü ve millerce uzanan ormanla çevrili gösterişsiz, ahşap bir evde oturuyor. Onun, bir yazarın ihtiyaç duyabileceği her şeyin tam ortasında yaşamasının bir tesadüf olmadığını düşünüyorum. Genelde yazarlar,…
camdan değilse de ayakkabılarsokaklarda maskeli balo var… Asıl mesleği öğretmenlik olan Macar yazar Magda Szabó, 1949 yılında ülkesindeki en saygın edebi ödüllerden biriyle onurlandırıldığı gün, yeni kurulan komünist devletin düşmanı ilan edildi ve verilen ödül geri alındı. Sonraki yedi yıl…
10069. bazen çok şeysin bazen de bir hiç … 10070. Son dönemin en iyilerinden sayabileceğim Amerikalı epik fantastik yazar Patrick Rothfuss, en çok “The Kingkiller Chronicle,” yani Kral Katili serisi ile tanınır. Üç kitaptan oluşan bu serinin ilk iki kitabını…
10047. bilmemek kötü bilmek kadar … 10048. Bosnalı MeşaSelimoviç,partizan ve bir subay olan erkek kardeşinin 1944yılında işlemediği bir suçtan dolayı kurşuna dizilerek öldürülmesininardından yazdığı Derviş ve Ölüm’ü 1966’da yayımladı. Mezarının nerede olduğunu hiçbir zaman öğrenemedi. Böylece, ailesiyle beraber uğrunda mücadele…
10037. bizden çok daha çılgınolabilen biri var… 10038. Portekizli yazar José Saramago önce araba tamircisi ve metal işçisi olarak çalıştı ve 50’li yaşlarına geldiğinde kendini tamamen kurguya adadı. 1995’te yayımlanan, uygarlığımızın ne kadar kırılgan olduğunu ve ne kadar kolay çökebileceğini…
“orada burada şurada cevaplar kaplumbağada dünya kapıyı kapatıverdi kaldılar karanlıkta” Raza koşa koşa ağlayan çocuğun yanına gitmiş ve tam karşısına geçip oturuvermiş. Nedense çocuk onu gördüğüne şaşırmadığı gibi hiç istifini bile bozmamış. Ta Süleyman peygamberden bu yana yufka yürekli kalmayı…
Zamanın birinde, hani sultanların tahtırevanlarda o yakadan bu yakaya sırtlarda taşındığı, kölelerin ard arda dizilende sonu üç dağ gerisine denk düştüğü, cariyelerin alımlısının değil, akıllısının sultan anası olduğu, akçenin altın gümüşe vurulduğu, kervanların ticareti sahiplendiği, haberin kuş ile kulaktan kulağa…
Uzey’in karşısında oturan ninesi hep böyle oturuyordu bir başına. Sağ elinde bastonu; robalı, çiçekli elbisesinin belinde kuşağı; bir de başında bir ucu önden sağ yanağına tutturulmuş beyaz tülbenti… Koltuğun bir ucuna hani hemen kalkacakmış gibi, hani birazdan gitmesi gereken bir…
Sakinleşmeliyim. Ellerimdeki titremeler artık durmalı. Bu hız bana fazla, benim saniyelerim hep saate denk düştü bu yolculukta. Sabahla akşamın arasını günlere sığdırdığım çok oldu. O denli yavaşladı hayat uzun dönemler boyu. Şimdi. Nefes alıp vermekle yoruluyorum, astım nöbeti geçirir gibi.…
21. hiddet zayıflığın işâreti Şâh da olsan, tahtında otursan bile. hiddet fakirliğin işâreti. istediğin gibi ilerlemediğinde hikâye, hiddet değiştiremeyecek o kaderi. şimdi ya çıkacaksın o saraydan, ya da kabul edeceksin bu hikâyede şâhlık rolünün sana biçildiği gerçeğini.…
Mühürlü zarfı elinde tutuyordu şimdi Esta. Adına yazılmış bir mektuba otuz-dört yıl sonra kavuşmuş olmanın heyecanıyla atıyordu kalbi. Korku. Telâş. Ümit. Sevinç. Tereddüt iç içe geçmiş onu dayanılmaz bir basınçla sıkıyordu. Zarfı açabilmek, içindekilerle yüzleşebilmek için cesaretini toplamaya ihtiyacı var…
aşk gelir de konar serçe parmağına incitmekten korkar gibi öper yüreğinden, işte o an hayat gülümser de elinden tutar martılar mı seslerini duyduğum diye bakınır gülümsersin Manastırın orta avlusunda gezinirken arkada küçük akşap bir kapının…
şehri bir kere görenler, unutamadılar bir daha kapısından girenlerin çabası, hep orada yaşamak içindi masal şehrin masalı oldular onlar gelmiş geçmiş herkes gibi Günleri saymaktan vazgeçeli çok olmuştu da, her konakladıkları kervansarayda sağdan soldan duymuştu hangi günde olduklarını Daye. Hoş…
herkesin beklediği bir an vardır mutlak, hayata tutunsun diye ancak o zaman bu fani ömrün taşıyıcısı bir adım daha atabilir yarına “Yıllarca bu an’ı bekledim” diye mırıldandı Şahbanu, gözleri Ayşemin’in üzerinde gezinirken. Biraz hınç, biraz öfke, biraz nefret, biraz azâmet,…
aynı yerde değilsen bıraktığın yerin keskin kurallarını yüklenmeyeceksin gönderilmişsen, gönderenin korkusunu zor olsa da içinden sökeceksin öyle ya da böyle yaşamayı öğrenecek, gözlerden uzak ama hayatın tam da içinde olmayı bileceksin. çiçeklerin bile dikeni varsa, sen de kendine bir diken…