Kanlı meydanlarda, yüzüm yere dönük ve her bir karenin çizgisine basmamaya özen göstererek, gözlerimden damlayan bir garip hüzün ile midemdeki bulantıyı birbirinden ayırmaya çalışarak (ki acı neredeyse, tüm duygular o noktaya hücum ediyor) toplamayı deniyorum kimsenin göremediği yalnız bana beliren…
16. istemez gittiği yerden dönmek belki hiç dönmese tüm mesele çözülüverecek inanmışsa buna bir yürek o gözler seni bir daha göremeyecek çağır da gelsin cezanın sahibi… Daye gecelerin uzun olduğunu bilirdi de bu kadar uzayacağı hiç aklından…
15. ağrılarım, sızım sızım ağrılarım kimseye diyemediğim, benim bile bilmediğim ağrılarım, her yere benimle gezdirdiğim itki çayını içip derin bir uykuya daldığında Ayşemin, aklından geçen en son düşüncenin sarayda yaşamanın kolaylığı olduğunu bilmiyordu. Sıkıntısı onu boğmaya yetecek kadar güçlüydü. Uykulara…
4. Mefhûm Mefhûm, nedendir/niyedir anlayamadan yaka paça tıkıldığı karanlık ve girişi olup da çıkışı yokmuş gibi görünen bu zindana korkuyla bakmış da pusmuş bir köşeye. Bir damla güneşin yol bulup sızamayacağı, hani oldu ya bir şekilde sızsa bile korkudan ışığının…
Size bir yerlerden âşinâyım, gibi Sorsam: ‘Gözünüzdeki o bakışı kim bırakıp gitti?’ Evet, yıllar önceydi, bende de vardı bir tane Satenden, yeşil kloş eteğin sahibi bir kadın… Neyse boş verin, her şeyi boş verdiğim gibi Masaların tozunu alırken ağlardı, niye…
1.Beydegû Boğaz’ın rüzgârına sırtını vermiş de keyfini süren, ihtişamı dillere destan ahşap yalının kapısını tıklatmadan önce yaklaşık bir saat geri dönüp dönmeme, yapacağından vazgeçip vazgeçmeme tereddüdünü içinden atmaya çalışmış Beydegû. Ne olduysa olmuş işte, şehrin ücrasında yitmiş bir kenar mahalleden…
14. azaldığını zannedersin çoğaldığından habersiz “Zinhâr Sıradağları’nın bir bölümü bu gördüğün ardı ardına dizilmiş dağlar. Her birinin de kendi adı var, kendine özel” dedi Sıray. Ayşemin şaşkın bütün bu karmaşadan. Ayşemin kararsız bütün bu karmaşanın içinde ne işi olduğundan. Ayşemin…
– uçuk benizli insanların güneşten gözlerini kıstığı bir öğle sıcağında minik serçe perende atıyordu çocuk, hayatın yön değiştirme ihtimali üzerinde durakladı – Babek’te geceye baktı çocuk; Babek sözün yeni yeni kaleme alındığı, uzun gün doğumlarının yaşanmadığı, suyun sabuna hiç dokunmadığı…
13. Bırak kendini suyun akışına, alıp götürsün seni istesen de istemesen de, tüm olmuşlar gibi olacakları da değiştiremezsin. inan ve inandığınla yaşa, yolun ara sıra masallarla süslensin bilmiyorsun henüz, ama masal da sen anlatıcı da sensin. uyandırıldığında yazacak seni kalem,…
12. neler göreceğin, neler gördüğüne bağlı değil oysa, yaşadıkların da yaşayacaklarının bir işareti değil. her an değişir hiç değişmez sandıkların, her an altüst olabilir sâbit saydıkların. her şey hareket hâlinde ve her şey gelişir günden güne, anlayabilmen için hepsini bir…
11. Masalları sevmeyi bilenler masal gibi yaşarlarmış öyle giyinir, öyle yürür, öyle bakar ve öyle konuşurlarmış güldüler mi masal açarmış yanaklarında kızıl ağladılar mı zümrüt dökülürmüş gözlerinden sonra o masal, mutlu mes’ûd sürermiş sonsuza kadar… Sırtını dönüp dünyaya uyuyakaldığında Ayşemin,…
10. Kendi elleriyle koymuş gibi buldu Ayşemin, yedinci kapıyı. Rüyada imiş gibi içeri süzülüp yumuşaklığını nedense yitirmiş, artık sade ve sert olan döşeğe uzandığında uykuya çoktan dalmış gibiydi. Kimine göre ufak, kimine göre ciddi bir sorun teşkil edebilecek bu değişikliği…
9. “Dost aramaya çıktım” dedi Ayşemin. “Bulabildin mi?” diye sordu ses.Başını iki yana salladı Ayşemin, “bulamadım” diye mırıldandı.“Devam edecek misin aramaya?” diye sordu ses.Yine başını salladı Ayşemin, “vazgeçtim” diye mırıldandı.“Bu kadar çabuk mu?” diye sordu bu sefer ses.“Tâkatim kalmadı” dedi…
a.Bizim köyün dağa sırtını verdiği yamacında, en sondaki evin avlusunda sabah öten horoz ile uyandığında çocuk (Fikret), tatilin başlangıcında zamanı ziyan etmemek için uyumak yerine hayatı izlemeyi seçmişti kendisine. Dokuz yaşında daha, tarla-bağ-bahçe aralarında koşturur, kendisine oyalanacak çok şey bulurdu.…
Bir arkadaşımın kitaplığında yakaladığım kitaplardan oldular Selim İleri’nin “İstanbul” başlıklı kitapları. Dört kardeş gibiydiler; birbirine ancak dört kardeş kadar benzeyebilen, birbirinden dört kardeş kadar farklılıklar ortaya koyabilen… Hatıralar Kolonyası, Lale ile Sümbül, Seni Unutmadım ve Sandık Odası. İstanbul’u sevince İstanbul’un…
Kadın maviliği solmuş uzun elbisesinin yırtık fırfırlarıyla uğraşıyordu oturduğu yerde. Kumları ara sıra rüzgâr havaya kaldırıp biraz ileriye bırakıyor, oradan aldığı kumları bu tarafa savuruyordu. Deniz sakindi, güneş parlaktı, gökyüzü bulutsuzdu, her şey bugün olabildiğince sessizdi. Kıvırcık saçlarını geriye doğru…