“Demek ki ben, arayan biri olacaktım bundan böyle. Kendinde kendini arayan biri…” İnsan kendinde kendini nasıl arar? İçindeki beni aramak… İç âleme yolculuk ve bunun zahiri âlemdeki karşılığı. Dolaşır durursunuz, gidersiniz gelirsiniz, oturursunuz kalkarsınız… Bu, bir yolculuğun felsefi kırıntılarıdır aslında.…
Bir karar verecekti… Yaz güneşinin etkisini bütünüyle olmasa da yitirdiği eylül günleriydi. Ilık sonbahar yelleri esmeye başlamış, yapraklar da yavaş yavaş sararmaya yüz tutmuştu. Temmuz ve ağustos aylarındaki aşırı sıcaklar yoktu artık ve bu aylardaki sıcaklar yüzünden sersemleyip baygın düşen…
Rüzgârlı bir sonbahar günüydü. Yapraklar ağaçlardan yavaş yavaş dökülüyor, dökülmüş olanlar da rüzgârın etkisiyle havada uçuşuyordu. Sonbaharın o ılık rüzgârlarının vakti gelip geçmişti artık. Artık estiğinde, insanın vücuduna dokunup içinde müthiş heyecanlar uyandıran, yüzünü ve saçlarını okşayan rüzgârlar yoktu. Mevsim…
Bir hikâye başlayacaktı… Bilinmeyene, görülmeyene, duyulmayana doğru akan… Ve ardından bir seyahat… Hikâye başlar ama bitmez, bitirilmezdi… Seyahat ise hikâye devam ettikçe sone ermez, erdirilmezdi… Hikâye ile birlikte düşecektim ben de bu seyahatin tam içine… Bitmeyene, bitirilmeyene; sone ermeyene, erdirilmeyene……
Terk edilmişlik sinmiş üzerime… Asırlık çınarlar, sarı lambalar ve sonbahar rüzgârları eşliğinde, yaprakların ritim tuttuğu ve üşümelerimin ruhumu sardığı bir zamanda ve mekân sınırlamasından azade olmuş bir vaziyette yürürken, hissettiklerimin somutlaşmış haliydi: Terk edilmişlik… İç dünyamın sarmalında yaşadıklarım ve çaprazlamalarla…
Bir dağcı ve bir zirve… Zirveye, yukarıya çıkmak ister insan… Himalaya Dağları sonsuzluk hissi verir bakınca… Zihni dağınıklığını bir an da olsa atar üzerinden insan. Ve tırmanmak ister zirveye… Doruk noktasına geldiğini düşünür ve bütün güç unsurlarıyla zirveden bakmak ister……
Gözlerim yanıyor inceden Acılar kaplıyor bende, beni Bir panorama yansıması… 1. Gözlerindeki ışıltıyı görüyordum, hislerimi harekete geçiriyor, duygularımı kabartıyor ve çehresi, suyun sesiyle birlikte adeta kayıp gidiyordu…Gereksiz yere miydi elimi tut deyişleri, bakışları; masum, yürek burkan o hâli? Uzunca bir…
Aşkın ruhuna dokunmakRuha aşk ile dokunmak Bir güzelliğin, eş anlamda bir özellik ile neşet ettiği gerçeğinden hareketle, kendimizi özellikler ile mücehhez kılmak ve bu doğrultuda bir şiar edinmek, edimlere bir kriter belirlemek, istikamet sahibi olmanın özünü oluşturur. Özelliklerle kendimizi donatarak,…
Bir panorama çiz bana inceden Gül suyu koksun, tarihten bir kadim Var olanla başladı her şey… Gönüllerden silindi önce, çizgi belirsizleşti. Olmak adına oldum sanıldı. Belirsizlik hâkim oldu, su bulandı. İnsan, sonuca, amaca, var olmuş olana, her şeye sebep aradı.…
Ölçülü olmak, ölçülü durmak… Ölçü sahibi olmak; ölçüyü muhafaza etmek, yaşam pratiğine dökmek, düşünceden bedene kadar damla ayarında nehir disipliniyle uygulamak; insanın biyolojik ve psikolojik bakımdan sağlıklı bir birey olarak yaşaması ve var olma amacına uygun, başarılı bir yaşam sürmesi…
Kelimeler ve İnsanlık Kelimeler, insanlık kadar eski İnsanlık, kelimeler kadar Düşünce dünyasının ışıkları kelimelerle yanmıştır insanlığın, Promete’sidir aydınlığı çalıp getiren. Ve ardından karanlık zihinlerin aydınlanması, zihnin kelimeleri, yine kelimelerle tanıyarak yaşadığı dünyayı idrak çabası… İnsanlığın mücadelesi… İnsan, kendisine verilen algılama…
Abluka altında olan Gazze’ye insani yardım götürmek üzere yola çıkan, çeşitli dinlerden ve dillerden insanların bulunduğu ve Türkiye’den kalkan bir gemi… Mavi Marmara… İnsanlığın ortak vicdanı… İsrail, uluslararası sularda seyreden, insanlığın ortak vicdanını taşıyan Mavi Marmara gemisine saldırdı ve 9…
Düşünce, insanın varlık temelinde kendini algılaması, yaşadığını idrak edebilmesi hususunda ve eşyayı-varlığı-hakikati algılama biçiminin belirlenmesi noktasında mahiyeti; insanın tamamına etki ettiğinden, hatta insanın, insanlığını ortaya koyabildiği bir vasıta olması sebebiyle, insan için elzem ve önemli bir kavramdır. Bireysel ve toplumsal…
“Bunlar, yani her şey, söylediklerim… Anlatmak istediklerimin ne kadarını anlatabilir, anlamak istediklerinin ne kadarını anlamlandırabilir bilmiyorum… Sanıyorum bir anlam sorunu bu…” 09.04.2009 Sayfada yazılı olan bu cümleler onu derinden etkilemişti. Beklemediğinden miydi bu etki yoksa beklediğinin bu kadar çıplak ifadesinden…
Mütefekkir, münevver, düşünür, aydın… Hangi kelimeyle adlandırırsak adlandıralım, hangi kelimeyle ifade edeceksek edelim, hangi kelimeyle zihnimizdeki yerine yerleştirirsek yerleştirelim, toplumun önde gidenleri ve toplumu etkileyenler, durdukları nokta açısından öncelikle içinde yaşadığı topluma, sonrasında insanlığa ve zamana karşı sorumludurlar… Toplumun önde…
İçinde bulunduğumuz, yaşamımızı icra ettiğimiz ve kendimizi var kıldığımız bir sosyal hayat var. Ve bu sosyal hayatın birçok noktası ile çevrelenmiş bir zihin dünyamız… Psikolojik çerçevemiz ile sosyolojik çerçevemiz arasındaki ayrılmaz münasebet… Yaşama dair her bir nokta, kendine göre bireye…