189.Sayı / Kasım-Aralık 2020

yeni çiziliyor yüz dolunay şekilleniyortohumundan çiçeğe açılıyor sahnenizdirim evi doğa galerisi şenleniyoryüzlerce varlıkla gösterime buyurdunuzAyşeler Afşinler; huşlar kuşlarkutlu olsun ömrünüz…

desem kimevsim kış aylardan şubatağır bir türkü takılsa dilimesen kirpiklerine astığın her cümleyiyüreğindeki sıcaklığa dolarsangönül iki kere durup düşünürder kibir…

Dersin ki kavurur çağı bir cehennem soğuğuAh, “makineye eklenen bir parça et” miyim ben?Neyim olur şu güneş, hava, toprak, tohum…

-Kıvrılan yollarından geçtim içiminsonsuz tünellerindenIşıl ışıl, rengarenkkapalı çarşıydı içim IIBir ebru teknesine eğilir gibiUsulca eğildim göklerine içiminDingin bir denizin orta…

Ihepsi benim yakınım kardeşimsormaya ne hacetinsanoğlu insanım bir ağlayan görsem ağlarımdüşmüşse ellerinden tutarımküsmüşse yüreğinden yürek her yerde yürektirgökyüzü her yerde…