Yüklenmeden bir dağıDağ gibi konuşamazGirmeden içine arınamazsınızKöpüktendir kelimelerateşlesuyla sınanmadıkçaKarılmadan akışasırrına varamazsınız Sayhasını duymadan okyanuslarınCoşkun ırmakların dilini anlayamazsınız Kuyudan yükselmektir onuru…
Boğaz gri toprak griMevsim kış, şubatın sonu Karlar çekilmiş Beykoz sırtlarındanÜsküdar’ın çiçekleri uyanmadaElden ele beyaz güller dolaşıyorCemile Sultan Korusunda Kuşlar…
Benim ağzım tertemizgömleğim kirliSiz gecenin ağzına dayayın alkolölçerinizi Ben Kudüs’den geliremKudüs’ü bilin elbetGözlerimin kaymışlığıoradandır be gardaş
şimdi bütün yapayalnızızyanlış bir okumadan doğdu bu şiirheybetli sesinin eridiği bakışlarındagördüğüm sıcaklığa koşarkenta denizin, denizlerin en içine doğrukoşarken soluksuzşimdi bütün…
bir nefesin dinlendiği göğüste çırpınan sesimigetirmeliydim ırmaklarla uzun uzadıya bir çağıltıylaâh bulutlar vurdu saçlarımı kar taneleriyle bir bir hayra yormaz…
Ey merhamet sahibi kalbimNereden vuruldun söyle? Hiç duyulmamış bir sesleAğlamaya başladığım günTaş üstünde taş kalmadıÖyleydi ama bilmedinizHiç bilemedim Terzilerin ellerine…