Şiir

Ne çokÇocuk öldüBu yüzden hep çiçek bozuğudurBombalanmış kentlerOrtadoğu’da Sayın yetkiliMümkün müdürAşılamakÇocukları bombalara karşıYa daKuduz aşısı yaptırmakÜstünlük hissiyle kuduranlaraDiner belkiDepo karanlıklarındaObüs…

Sustukça içine akıyor zehriDağları okşamışSıvazlamış sırtını serin otlarınEn dişi haliEn dişli rakibi kendiyle bir olanın.Acele etmiyor zerk etmek için ruhunu,…

I.nefret edebiliyorsan kendinden,işte bu iyi bir şeydir.yaralayamaz çünkü seni,bir ağacın kendine sığınabilmesi.denizin açıklarıdır aslında;en güvensiz limanı, gemilerin.oysa derinlerdedir her şey,…

ne çok şey söylemek istedim ne az şey yazdımsınanmadım belki ya da sokulması çomağın–kovanıma; o kırçıl huysuzların taşlanan evindenyürüdüm, yelken…

çağlayanların sesini alıp götürür sular kumlarla denizekaşka atın teri bulaşmış bir heybede çobanın ekmeği göze bulnerede hüzne güveyi muhabbete gelin…

Vaktimi yol yapınca kendime fersahNe çok siyasa geldi geçti sokaktanBilmedi desem değil hay huy ile iştiyakLabirentler içinde halkın rüyası gibiYüzünü…