Yaşamak, yarasıyla birlikte yürümeyi öğrenmektir. (Edip CANSEVER) Erik ağacı yine aceleci davranıyor. Güneş biraz ısıtınca beyaz çiçeklerini açıyor. İncecik kollarıyla uzanıyor, gökyüzünün mavisine. Çok geçmeden geliyor, gri gri yağmur yüklü bulutlar. Kuvvetle esiyor kıştan kalma bir rüzgâr. Çiçekler, öbek öbek…
Zaman yoktu, akmıyordu.Bir vardı, başka da bir şey yoktu.Bir varmıştı, bir yok muştu.Nazan Bekiroğlu Bir küçük pencere, güz esintisi, kuşlar, ezan sesi; Sokaklarda sarı yağmurların ayak izleri. Öyle usul usul doğan bir güneş. Kendi halinde bir aydınlık. Radyoda eski bir…
Gazze’nin yorgun minarelerinin birinde okunan yanık bir sala ve ardından öğlen ezanı, insanları görünmez bir mıknatıs gibi çekerek yıkık mescitte topladı. Mescidin büyük bir kısmı çökmüş, minber toza toprağa bulanmıştı. Mihrap diye ayarladıkları birkaç adımlık yeri, taşlardan temizleyip imam için…
Gün ikindiye yaklaşıyor. Gökyüzü bulutlu ve sonbahar ağaçlarda asılı. Gürültüyle akıp giden otomobiller, telaşlı insanları peşine takıp sürükleyen tramvay, mağazaların önünde yüksek sesle müzik çalan koca hoparlörler… Dolup boşalan meydanlar ve parklar… Ne kadar kalabalık ve herkes ne kadar meşgul.…
Zamanın geçişini izliyorum. Güneşin şevkle doğuşunu, yorgun batışını. Gökyüzüne dağılan renklerin bulutlara dokunuşunu. Turuncuların, pembelerin günün sonunda soluşunu, koyu bir laciverte ve siyaha dönüşünü. Bir asırdır varım sanki bu dünyada. Şu çınar ağacıyla aynı yaştayım belki. Çok zaman önce kök…
Ziyad, yardım kolilerinden çıkan bir paket lokumu kâğıda sardı. Kız isteme merasimi için çiçek demeti yaptıramamıştı ve içi buruktu. Gösterişli bir çikolata paketi de yoktu. Fiyakalı bir takım elbise ve kız evi için kutu kutu hediyeler bulmak hepten imkansızdı. Kaldığı…
Gün eksiliyor, aydınlık soluyor. Bir yolun başındayım. Uzun ince, yeşil bir yol. İki tarafı da ağaçlı, gölgeli, serin bir yol. Sonu denize çıkan tüm yollar gibi güzel bir yol. Deniz; sessiz, uysal, köpüksüz. Sabah rüzgârı, durgun maviliğe dokunuyor. İyot kokusunu…
“ Kapıda bekleyen yorgun bir kadın,Pencerede solmuş iki gölge var.” Bir eskici geçse de versem, yitik bir cümleye dönen günleri.Gidişlerin sesini, kalışların sessizliğini; adı konulamamış duyguları, doldurulamayan boşlukları.Eskici, yüklese tahta arabasının arkasına. Bir ses, bir iz bırakmadan götürse hepsini.Bırakıverse usulca;…
Anlatacaktım ölümlerini bir sonbahar eşliğindeBir kış güneşliğinde,Fakat baktım bu ölüm değil diriliştirTabiatı aşan bir bildiriştir.Yaprağın düşüşü değil bu toprağa,Sonbahar değil ilkbahardır,Ölümden sonra ölümsüz hayat vardır.Sezai KARAKOÇ Dışarıda yaprakları yer yer dökülmüş bir çınar var.Yanında küçük bir oyuk, içinde su birikintisi.Rüzgâr…
Dostluklar vardır.Alacakaranlıkta kök salar;Yeşillenir, çiçeklenir.Kuvvetle tutunur toprağaSevinç ÇOKUM İkindi vakti hep böyle esinti çıkar.Ağaçların dalları maviye uzanır, çiçekleri toprağa.Rüzgâr azıcık kuvvetlice esse, yapraklar ürkerek birbirine sokulur.Bir hışırtı alır ortalığı.Bazen ince ince bir yağmur başlar. Önce saçaklarda birikir damlalar. Sarmaşıklara oradan…
“Bir şehir kadar kalabalıktır, bazılarının yalnızlığı.”Cahit ZARİFOĞLU Gün devrildi, gölgeler uzadı. Sesler kuytulara çekildi yavaş yavaş.Cılız bir rüzgâr esti, geçti. Sükût yağdı geceden damla damla.Alçak bir tavan. Duvarlara sırtını dayamış iki divan. Pencerelere yaslanan kanaviçe yastıklar.Kenarda bir sehpa var. Üzerinde…
Sevgileri yarınlara bıraktınız/ Çekingen, tutuk, saygılı/ Siz geniş zamanlar umuyordunuz/ Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi/ Söylemek/ Yılların telâşlarda bu kadar çabuk/ geçeceği aklınıza gelmezdi.Behçet NECATİGİL Sokaklar sessiz. Lacivert bir aydınlık uzanıyor kaldırım taşlarına.Gökyüzünün koyu gölgesi, rüzgâr estikçe yerdeki su birikintisinde…
“Acı diyorum efendim, O da evrensel olmalı; Bir çocuğun eline diken batsa;İnsanoğlu yanmalı. F.FARJAD Buraya gün doğmuyor nicedir.Arş şaşkın, toprak suskun.Mavisi delik deşik olmuş bir gök,Kızıla boyanmış yer.Toz, duman, ateş;Ve kül renkli bir yağmur, hiç durmadan yağan.Kan, gözyaşı, feryat;Ve biten,…
“Her insan ayrı bir âlemdir,İnsan, düşünceden ibarettir.Geri kalan et ve kemiktir.”Hz. Mevlanâ Bir ikindi vakti.Karanfilli çay kokusu süzülüyor, aralanmış pencerelerin arasından.İnce tül perde, hafif hafif esen rüzgârla dalgalanıyor.Yorgun ikindi, solmaya yüz tutan gün ışıklarını topluyor eteklerine.Akşamın serinliğine ve sessizliğine bırakıyor…
Ben geldim geleli açmadı gökler.Ya ben bulutları anlamıyorum,Ya bulutlar benden bir şey bekler. Sezai KARAKOÇ Zamanın değirmeninde un ufak oluyor gündüz. Öteye beriye saçılıyor solgun gün ışıkları.Biten günden arta kalan son aydınlıklar, ağır ağır inen akşam vaktinin karanlığına karışıyor .Ürperten…
Umut gibi ışı/ Ezan gibi uzan her sabahVe rüyasına sız/ Uyuyan o çocuğun.” Sabah, incecik bir tülü andırıyor. Şeffaf, hafif, beyaz.Serinlik, çekingen bir edayla süzülüyor pencere aralıklarından.Yaz tenhalığı dağılıp gidiyor, güz serinliği iniyor sokaklara.Diriltici bir rüzgâr esiyor. Cama yaslanan incir…