Koptu pas tutmuş halatıRıhtımda bekleyen gemilerinAğzında bakır çalığı bir acıLeylak salkımı yaralarınDemini alan denizAl bir utancın alnına değdi Yıldızlardan habersizYeni…

Ey murat aynası dünyaYaklaşan ölümün kıyısındaSana döndüm kaçırdığım trenlerin ağrısıylaTutuna tutuna güzelliğinin çağrısına Beni şehla gözlerinde boğan denizYaramda kabuk bağlayan…

Bana biraz mavi bırak!Bir beyaz bahar dalı Bu atların yelelerinde ıslanan sokakları, bu İstanbul’unBu koşuşturan, rüzgâra kapılmış başaklarHaddini bilip hududunca…

Karanfil, yüreğime okut kar tanesi kınalı ellerini.Buldun mu kırlangıçların yürek izlerini dağlarda?Anlayacaksın, evet, gitmenin getirdiğidir; hasret. İrkilir insan, yaş almanın…

Aşk derdiyle hoşem der, Kays iken Mecnûn olurÂşıklar kāfilesi, kervân-ı cünûn olur Aşk meydanı insandan, kanını dökmek isterAşk için candan…

Henüz saf ve masum çağlardan çıkmamıştı insanlıkVita kutularında çiçek büyütüp30 kupona ansiklopedi alıyorlardıTelevizyonların üstüne dantelli örtüler seripKuşlar için cam kenarına…

Ne Yaptın “Sen” virane kalbime ne yaptın?  Bak,  divane aşkıma ne yaptın?  İpeğin içinde rahatlığa alışmıştım         Sen “kelebek” kanadıma…

(E. Cansever’in ‘Gül Kokuyorsun’ şiirini tazmin) Gül yağıyor üstümüzeUyan sevgilimuyanHenüz ağarıyor tanUyan ufka bak Mahmur gözlerini ovmadanBulutlara sil yüzünüGül kokacağız…

Kara saplanan yüreğini duydumDoğumdan önce haşredilmiş insanın, İşlerken camekanlarda saatli bir endişe,Sarınıp uyuyor ortasında bir manzaranın. Dokunmadan geçtim, elinde tutunduğu…

yeryüzünden yükseliyor kanatlarımkonuyor sonsuzun pencere önlerinesaksılarda çiçekler açıyor meleklerkuşlar doluşuyor içerime üstümde, ve üstümden süzülüyor ezgilerisarıyor evreni kanatların dansı armonisimutluluk…

duvara değil yara yazdım ağaca değil acılaraikindilerde bekledim yağmur gelsin güneş gitsinvermişler kuşlara gökyüzünü kuyuları bana çobanların üstünden duman kokusu…